https://www.facebook.com/Aksu-Gazetesi-836498566417813/

KONUĞUM RESSAM NAZMİYE KIYAK ALKAYA

Nazmiye Kıyak Alkaya, sanat hayatına çok katkıları olan bir ressam. ''Koca bir hayat, anlatacağım çok şey var'' diyerek sözlerine başladı. Uzaktan söyleşimizde neler anlattı? Kendisinden dinleyelim.

10.11.2020 13:10 tarihinde yayınlandı 130 defa okundu 0 defa yorumlandı
KONUĞUM RESSAM NAZMİYE KIYAK ALKAYA
      Sevgili Alkaya sizi tanıyalım.
         Ben 1947 Ankara doğumluyum. Çocukluğum, tarihi Ulus semtinde geçti. Çok güzel günlerdi. İlkokulu Sakalar İlkokulunu'nda
 ortaokulu Anafartalar Lisesi orta kısmında okudum.Öğretmen olmak istiyordum, formumu doldurdum. Bir arkadaşım, 'uzaklarda ne yapacaksın' diyerek formu elimden aldı.Bende Ankara Ticaret Lisesinine kaydımı yaptırdım.1966 yılında mezun oldum.. Ardından özel bir inşaat firmasında işe girdim. Eşimle iş yerinde tanışıp evlendik. Üç çocuk annesiyim.2 tane de torunum var. Eşimi çok erken kaybettim.1990 yılına kadar çalışarak emekli oldum. Çocuklarım, torunlarım artık büyüdüler. 
      Resim hayatınız nasıl başladı, ne tarz çalışıyorsunuz?
         Çocukluğumdan beri resme karşı bir ilgim vardı. Okul yıllarımda resimlerim beğenilir, öğretmenlerimden övgüler alırdım.Coğrafya dersinide çok severdim.3 katlı haritalar çizerdim. Ben ihtilal çocuğuyum. Okulda ihtilalle ilgili bir resim yaptım.Daha sonra resmim beğenilerek okul duvarına asıldı. Çalışma hayatı, çocuklar derken hiç resim yapamadım. Taki 2011 yılına kadar. 2011 yılında Ankara Büyükşehir Belediyesinin Planet Aile Yaşam Merkezinin engelliler için açmış olduğu el sanatları, ahşap çalışmaları ve resim kursuna kayıt oldum. Burada ders olarak akrilik tablo, ahşap boyama hakkında eğitim aldım. Halen atölyeye gitmeye devam ediyorum.Ayrıca Çankaya Halk Eğitim Merkezinin sulu boya, akrilik ve yağlı boya resim kurslarına da devam ediyorum. Kızımın bir portresini yaptım. Sipariş üzerine birkaç portre çalışmam da oldu. Şimdi ise soyut çalışmalara başladım.Bir de Ankara Kalesi'nin resmini yapmayı çok istiyorum. 100'e yakın tablom var. Anlayacağınız resim benim hayatımın büyük bölümünü aldı. Çocuklarımda beni çok destekliyorlar. 
       Bir anınızı anlatmak ister misiniz?
        Anılarım çok tabii. Ama benim ilk aklıma gelen anımı anlatayım.Her sene Engelliler Günü'nde Ankara Metrosu'nda sergi açıyoruz. Ben, Şeyma adında engelli çok sevdiğim bir kızımın sürpriz olsun diye fotoğrafından resmini yapmıştım. Sergi günü kendi resmini görünce mutluluğunu şu sözlerle paylaştı; ''Resim ve El Sanatları sergisindeydim o gün. Nazmiye sultanımın eserleri arasında kendi resmimi gördüm. Çok mutlu ettin beni abam. Kalbime varlığınla, sevginle öyle güzel dokundun ki.ne desem az'' Çığlık çığlığa olan sevincini ve bu mesajını hiç unutamam Atom Karınca Şeyma'nın.
      Pandemi dönemi sizi nasıl etkiledi, bu süreçte sanat adına neler yaptınız?
       Zor bir süreç tabii hala da yaşıyoruz. İlk başladığı zaman benim için çok zor günlerdi. Hiç dışarıya çıkmadım. Çocuklarım İstanbul'dan yiyecek  ve alışveriş işlerini hallettiler. Sağolsunlar onların sayesinde bende sanatla baş başa kaldım, bu da beni çok mutlu etti. Yağlı boya, sulu boya tablolar yaptım. Sanal sergilere katıldım.  Moralimi hiç bozmadım. Maske, hijyen, mesafe kurallarına hep dikkat ettim ve ediyorum.
       ''Sevgili Nazmiye Kıyak Alkaya, bu sıcacık söyleşi için gazetem ve kendi adıma çok teşekkür ederim. Hep sanatla kal''
   
 
HABER:SEMA KUMRULU/ ANKARA
 

Yorum Yapmak İçin Tıklayın

500

Adınız Soyadınız :

Yorumlar Yükleniyor ...
Facebook Yorumları